B a N k's profile.๐~§•´¯`•*~ b@nKy ~*•´¯`...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
||||||||||||||||||||||||||
.๐~§•´¯`•*~ b@nKy ~*•´¯`•§๐.May, 2007 I 'm NoT Just a Fill-In.-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-
อยากจะขอปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่
ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ ขออธิษฐานต่อ ดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน เหม่อมองความรักที่มันหลุดลอย
ปล่อยใจดวงน้อยเฝ้าคอยความหวัง กี่คนหมื่นล้านที่เดินผ่านไป จะมีใครมั้ยที่ฉันเฝ้ารอ อยู่กับความเหงามานาน มันทรมาน เหมือนอยู่บนทางแสนไกล
ก่อนมันจะสายเกินไป ทุกลมหายใจ มันอยู่เพื่อรอใครซักคน -•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-
ช่วงนี้ว่างจัด วันๆไม่ทำไร
ตื่นมาก็บ่าย อาบน้ำแต่งตัวออกไปเรียน Wall Street
กลับมา ก็ กินๆ นอนๆ
ตอนนี้เพื่อนๆที่จบแล้วบางคนก็คงจะได้งานทำแล้ว
คนที่ยังไม่ได้งานก็ หาต่อไปน๊า
ส่วนคนที่ยังไม่จบก็สู้ๆ น๊า
ว่างๆจะได้ไปเที่ยวกัน เบื่อจะตายอยู่แล้ว
-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-
เมื่อ 2 วันที่แล้วซวยมาก ไปซื้อ talking dic มาตอนประมาณ 3 ทุ่ม
กลับมานั่งเล่น เล่นไปเล่นมา ตัวล๊อคฝาแบตเตอรี่หักซะงั๊น
ซื้อมาไม่กี่ ชม. ไปซะแร่ะ โคตรเซ็งเลย
โทรไปหาแม่ แม่ก็หัวเราะ บอกหาเรื่องเสียตังอีกแล้ว
แต่พอรุ่งเช้าก็โทรไปหาคนที่ขาย เค๊าบอกว่าไปหาที่บู๊ธ
มีฝาใหม่ขาย 150 รู้อย่างนั้นแล้วโล่งไปเลย นึกว่าต้องส่งเข้าศูนย์อีก
-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-
เด๋ววันอังคารที่ 5 นี้ สอบ Encounter Class ครั้งแรก
ตื่นเต้นจัง ไม่รู้อาจารย์จะให้ทำไรบ้าง
-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-•-
PS > > > ขอบคุณเจ๊นุสที่ช่วยให้บล๊อคเป็นแบบนี้
April, 2007 ใครสักคนที่มีค่าแก่การรอคอยใครสักคน...ที่มีค่าแก่การรอคอย... ใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย ... การรอคอย ... เป็นเรื่องที่ทรมาน ... โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว... ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆ กับความอ่อนไหว เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก วัดการกระทำ... ความเสมอต้นเสมอปลาย และความอดทน ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่ การอยู่ห่างกัน... จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา... เพราะฉะนั้น... ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้ ย่อมเกิดค่ามหาศาล ...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้ หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ...ที่มีค่าแก่การรอคอย... ============================================== > > > วันเวลาไม่ได้ช่วยให้ความรักสมหวังซะทีเดียว August, 2006 ความรักที่แท้จริง...
May, 2006 เมื่อรัก...เป็นพิษ
เมื่อรัก...เป็นพิษ -__-" ความรัก...เหมือนดอกไม้งาม ที่มีหนามแหลมคม เผลอใจเด็ดมาดม ย่อมถูกหนามคมทิ่มแทง รักไม่ระวัง... พลาดพลั้ง...เหมือนโดนกลั่นแกล้ง พิษหนามรักแสดง ปวดแปลบ...แสบทั้งตัวทั้งหัวใจ April, 2006 "คนที่รักเรา"กับ"คนที่เรารัก"
March, 2006 หนีจากเมืองที่แออัด วุ่นวายหลังจากสอบเสร็จ อยู่สังสรรค์กับเพื่อนๆที่ กทม. อยู่ 3-4 วัน ก็กลับภูเก็ตไป 2 วัน ถึงวันแรกตอน 2 ทุ่มกว่า รีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำโทรหาพี่ เพราะนัดกันไว้ว่าจะไปเที่ยวกัน แต่คิดๆก็กลัวโดนพ่อกับแม่บ่นเหมือนกัน แบบประมานว่ากลับมาบ้านก็ออกไปเที่ยวเลย เป็นเด็กดีม่ะ ^^ อยู่กับพ่อ แม่ พี่ และ น้อง ได้ 2 วันก็ไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ชื่อย้ง พอดีนัดกับเพื่อนๆที่ กทม. ไว้ว่าจะไปเที่ยวบ้านมัน เพื่อนๆเดินทางไปถึงจังหวัดตรังตอนประมาน 7.30 แต่แบงค์ออกเดินทางจากภูเก็ตตอน 7.30 ตรงเวลาม่ะ อิอิ ไปถึงตรังก็เที่ยงเลย เพื่อนๆรอไม่ไหวเลยไปหาได้กินกันก่อน แล้วมารับแบงค์ไปบ้านย้ง เมื่อพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วก็เริ่มออกเดินทางไปเที่ยวตามที่ต่างๆ เริ่มต้นด้วยที่ ถ้ำรอด เข้าไปข้างในก็สวยดี มีหินงอกหินย้อยเต็มเลย แล้วก็มีห้องเจ้าสาว เค๊าว่ากันว่าถ้าใครยังไม่มีแฟนแล้วได้เข้าไปในห้องเจ้าสาวนะ จะเจอเนื้อคู่อะ แบงค์เลยรอดไป 2 รอบ เผื่อเจอ 2 คน 5 5 5+เสร็จแล้วก็มาขึ้นเรือ แบบว่าต้องนอนราบเลยอะ ไม่งั๊นมีหัวแตกแน่ รอดออกไปอีกฝั่งนึง เสร็จแล้วก็ต่อด้วย น้ำตกไรไม่รู้ แต่ไม่ได้ลงไปเล่นนะ เพราะยังไม่อยากเปียก เดินเล่นไปมาได้สักพักก็กลับ
>>> วันที่ 15 มีนาคม 2549
นัดกันว่าจะตื่นมาตั้งแต่ตี 5 เพื่อจะทยอยกันอาบน้ำ แต่พอเอาจิงกว่าจะตื่นหมดก็ 7 โมงแร่ะมั๊ง ไม่มีใครอาบน้ำเลย ได้แต่ล้างหน้าแปรงฟัน ทริปวันนี้ก็คือไปดำน้ำที่เกาะรอก นังปิ๊กมานว่ายน้ำไม่เป็นไง ดูประการังเพลิน จนโดนคลื่นพาออกไปไกลเรือเลย แล้วใครซวยหล่ะ แบงค์กับย้งเลยต้องว่ายออกไปรับมาน ว่ายเกือบตาย แต่ก็ยังอยู่ที่เดิมเพราะต้องว่ายสวนทางกับคลื่น ว่ายจนแขนจะหักเลยมั๊ง!! แล้วก็ไปถ้ำมรกตต่อ แต่เป็นช่วงที่น้ำลงพอดี อดเห็นน้ำมรกตเลย
>>> วันที่ 16 มีนาคม 2549
วันนี้เราเดินทางไปจังหวัดพัทลุง ไปทะเลน้อย (ทำไมตั้งชื่อว่าน้อยวะ โคตรใหญ่เลย) นั่งเรือดูดอกบัวบานเยอะแยะมากมาย แล้วก็มีนกน้ำอยู่กันเป็นโคตรเลย เยอะมาก เสร็จแล้วก็กลับตรังไปเที่ยวน้ำตกโตนเต๊ะ ลงไปเล่นน้ำกัน ก่อนกลับเดินไม่ระวังโดนหินบาดอีก
>>> วันที่ 17 มีนาคม 2549
วันนี้เป็นอีกวันที่เราออกต่างจังหวัด พี่เจี๊ยบซึ่งเป็นไกด์ของเราในทริปนี้ ได้พาไปจังหวัดกระบี่ นั่งเรือไปเกาะต่างๆ เกาะแรกที่ไปก็คือ เกาะอ่าวนาง ถ่ายรูปกันเสร็จก็นั่งเรือต่อไปทะเลแหวก ซึ่งเป็นช่วงที่น้ำขึ้นอีก เลยเห็นไม่ชัดว่ามันแหวก แต่ไม่เป็นไร เพราะเคยไปมาแล้วครั้งนึง ลงไปเล่นน้ำทะเลกับเพื่อนๆ ถ่ายรูปเสร็จก็นั่งเรือต่อมากินข้าวที่เกาะปอดะห์ กินข้าวเสร็จก็นอนเล่นแปปนึง ก็นั่งเรือกลับ ถึงฝั่งแล้วยังมีเวลาเหลือ พี่เจี๊ยบก็เลยพาไปเที่ยวต่อที่ คลอง 2 น้ำ ที่มันชื่อ 2 น้ำก็เพราะว่า ถ้าน้ำทะเลขึ้น มันก็จะเป้นน้ำเค็ม ถ้าน้ำทะเลลงก็จะเป็นน้ำจืด น้ำมันเย็นมาก เล่นจนถึงเย็นๆ แล้วก็กลับบ้านย้ง
>>> วันที่ 18 มีนาคม 2549
วันนี้เป็นวันที่เพื่อนๆส่วนนึงกลับ กทม. ก่อนเพราะติดธุระ เลยนอนตื่นสายกันได้ ตื่นแล้วก็ล้างหน้าแปรงฟัน นั่งเล่นกันจนถึงบ่ายๆ ปล่อยให้พี่เจี๊ยบไปส่งพวกที่ติดธุระกลับ กทม. กัน ส่วนพวกที่เหลือก็ไปเที่ยวน้ำตกสายรุ้งกันต่อ เป็นน้ำตกที่สูงอะ แบงค์ปีนขึ้นไปกระโดดด้วย กว่าจะทำใจกระโดดได้ ตั้งนาน มันสูงประมาน 4-5 เมตรได้มั๊ง ลงมาครั้งแรก ด้วยความโง่ เอาหน้าอกลงจุกเลย หายใจไม่ออก พอดีเหลือบไปเห็นก้อนหิน เลยว่ายเข้าหาก่อนเลย คิดในใจ กูตายแน่คราวนี้!! สุดท้ายรอด ไม่พอปีนขึ้นไปกระโดดอีกรอบ คราวนี้ เอาขาลง ไม่เป็นไรเลย สบายมาก น้ำตกนี้ลึกมาก ถึงขนาดดำลงไปไม่เห็นไรเลย มองไปเป็นสีเขียวๆ ไม่รู้ว่ามีไรบ้าง เจอปลาตัวเกือบเท่าแขนด้วย ได้เวลาก็กลับบ้านอาบน้ำ พ่อย้งพาออกไปหาไรกิน เสร็จก็กลับมานั่งคุย เล่นไพ่ กัน
>>> วันที่ 19 มีนาคม 2549
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะสนุกด้วยกัน แต่ก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน เพราะเป็นวันที่จะเดินทางกลับ ตอนบ่ายออกไปตระเวนซื้อของฝากแล้วก็กลับ
>>>ขอบคุณพี่เจี๊ยบที่อาสาเป็นไกด์ให้
>>>ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ ของย้งที่ให้ที่พักและเลี้ยงข้าว
>>>ไอ้ย้งมึงกินเบียร์ให้น้อยลงหน่อย กลับบ้านไป แม่งกินทุกวันเลย
>>>นับว่าเป็นโชคดีของแบงค์ที่เจอเพื่อนกลุ่มนี้ ทั้งๆที่เที่ยวแต่ก็พากันเรียน รักเพื่อนๆทุกคนเลย
>>>ปิดเทอมหน้าไปกันอีกนะ เพื่อนๆ
>>>มีความสุขมากๆ กลับมา กทม. รู้สึกว่าเหงามากตอนอยู่คนเดียว อยากอยู่กับเพื่อนตลอดไปเลย ^^
>>> Miss!!! March, 2006 .๐~§•´¯`•*~ So H@pPy ~*•´¯`•§๐.>>>ช่วงนี้เพื่อนบางคนยังสอบอยู่
>>>แต่แบงค์สอบเสร็จแล้ว เย้ๆ
>>>ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
>>>แต่ชั่งมาน ค่อยเครียดอีกทีตอนคะแนนออกแล้วกัน
>>>สอบเสร็จแล้วไปเที่ยวนู้น เที่ยวนี่
>>>มีความสุข ^^
>>>ตอนนี้ก็กำลังนั่งนับวันจะไปเที่ยวตรังกับเพื่อนๆ
>>>ไปเที่ยวเกาะต่างๆ >>>คิดแล้วน่าจะสนุกมากมาย
>>>กลับมาคงตัวดำแน่เลย
>>>เด๋วจะเที่ยวเผื่อเพื่อนๆที่ไม่ได้ไปน๊า
>>>น่าเสียดายจิงๆ
Miss!!! ทุกคนเลย
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|
